Blog 3 2019

Blog: Examentijd

Het is weer zover, de tijd van examinering. Hoe je het wendt of keert examinering staat vaak gelijk aan stress. Die stress kennen we allemaal wel uit onze omgeving, vooral als het om het examen van de middelbare school gaat. Je bent 4, 5 of 6 jaar bezig om jezelf in 2 weken enorm te bewijzen. 

 

Daarna is het afwachten of dat verlossende telefoontje komt, dat soms ook weer tot euforische taferelen leidt. Maar ik wil het graag hebben over de andere kant van de uitslag, namelijk de leerlingen die het (net) niet halen en wat we daar nu exact mee willen bereiken? Afgelopen vrijdag hoorde een goede vriendin van onze dochter dat zij haar havo-examen niet heeft gehaald. Daar is zij natuurlijk niet de enige in, maar de wijze waarop was toch wel zuur. Ze voldeed namelijk aan alle eisen op één na, je moet tegenwoordig ook minimaal gemiddeld een 5,5 halen voor je eindexamenresultaten. En ja, zij stond een 5,49 dus is ze gezakt en mag zij een heel jaar overdoen.

 

Dat is zuur

Natuurlijk moet er ergens een grens zijn, dat begrijpt iedereen. Maar waar ligt de grens? In mijn tijd (eind jaren ’80) gold deze regel nog niet. Ik begrijp dat deze is ingesteld om het belang van het eindexamen te benadrukken. Als een leerling bijvoorbeeld hele goede resultaten heeft behaald voor zijn of haar schoolexamen zou hij/zij kunnen gaan rekenen en uiteindelijk het examen niet zo goed hoeven te maken. So what?!? Laat die leerling gewoon lekker zijn ding doen. Daar willen we ze toch ook graag op voorbereiden? Het kan ook nog zo zijn dat het een signaal richting de scholen is. Die zouden het schoolexamen te makkelijk kunnen maken en daardoor invloed kunnen uitoefenen op de resultaten. Ik ga er echter van uit dat hier toch een goede interne en externe controle op plaatsvindt, op een uitzondering na.

 

Terug naar die 0,01. Wat denken we met elkaar te bereiken door iemand op zo’n miniem verschil een heel jaar over te laten doen? Waarom is er zo’n groot verschil tussen de examinering in het vo en daarna in het mbo of hbo? Daar heb je portfoliogesprekken, presentaties, criterium gerichte interviews en ga zo maar door. Allemaal redelijk subjectief en er kan altijd wel weer wat aan tienden gesprokkeld worden. En dan heb ik het nog niet over het feit dat je maar één keer per jaar mag examineren in het vo. Waarom is dat zo? Er zijn vele vervolgopleidingen met instroom in februari, maar dat geldt dan alleen als je een verkeerde keuze hebt gemaakt of bent terug gekeerd na bijvoorbeeld en fantastische reis naar Australië. Dat mag allemaal wel, maar 0,01 tekort op het vo-examen straffen we genadeloos af.

 

Of ik de oplossing heb.. niet direct. Maar als we vo en mbo en hbo meer op één lijn willen trekken is enige flexibiliteit toch wel op zijn plaats. Helaas niet voor onze vriendin, zij gaat weer een heel jaar 7 vakken volgen om hopelijk volgend jaar die 0,01 wel te kunnen scoren.

 

Denny Terlouw

Interim-manager





Andere nieuwsberichten